12 Haziran 2009 Cuma

Bir günlük yaz tatili

Bütün bir sene çalışıp tatile hasret kalanlar gibi, iş arayan insanların da tatil özlemi duyacağını tahmin etmezdim. Eğer başıma gelmeseydi.

Bir önceki yazımda bahsetmiştim, iş arıyorsanız tatile çıkmadan önce iki kere düşünmeniz gerekir. Hele olumlu gelişen bir başvurunuz varsa, sevgilisinden telefon bekleyen aşıklar gibi hayattaki tek derdiniz gelecek aramayı kaçırmamak haline gelir. Benim direncim, ikinci görüşmeden sonra bir hafta aranmayınca terk edildiğimi hissettiğim anda kırıldı.

Ama henüz idrak edemediğim şey, iş aramanın aslında durakta otobüs beklemek gibi birşey olduğuydu.




Bu fotoğrafı, yaz tatilimin ilk ve son gününde, eve dönmek üzere olduğumu öğrenmemden bir süre önce çektim. Kulağımda "Dark Side of the Moon", önümde "2001: A Space Odyssey". Dünyayı sevsem de çook uzaktaydım ve olduğum yer tarif edemeyeceğim kadar güzeldi... Telefon geldiğinde "money" şarkısı'nın çalıyor olması, uzaklaştığım dünyanın bir intikamı gibiydi. Telefon görüşmesinden sonra dönüş biletimi ayarlayıp kitabın başına döndüm ama artık gerçek dünya'ya çivilenmiştim.

Bavulumu toplarken dank etti... Ne zaman otobüs beklesem gelmesi için bir sigara yakarım. Dumanla haberleşme ustası IETT hemen uygun otobüsü durağa ışınlar, sigara yarısına gelmeden biner giderim. İş dünyasının da sanırım benzer bir algılayıcısı var, on gün beklettikten sonra, en uygunsuz anınızda aramaya karar veriyorlar. Tesadüf mü? O pazartesi birisi daha telefon, birisi e-posta yoluyla, iki iş haberi daha aldım. Birbirinden habersiz üç şirketin böyle bir günü seçmesine ben tesadüf diyemiyorum.

İş/otobüs benzerliğinde birkaç ortak nokta daha var.
Varmak istediğiniz hedefe giden otobüsleri durakta beklemeye başlarsınız ve;
bazıları dolu geçer,
bazıları pek döküntü olduğu için burun kıvırırsınız,
aklınıza duraktaki büfenden almanız gereken birşey geldiği anda
ya da
sigaranızı yaktığınızda otobüs beliriverir.

Ben bu ilişkiyi daha önce kurabilseydim, Uludağ'a falan gidip altı ay önce de iş bulabilirdim herhalde...

P.S. Blog'um "how I met your mother" türevi "how I met my boss" tadında olmaya başladı. 100 bölüm yazamam sanırım ama bir ara tatil dönüşü yaptığım görüşmeyi de anlatmam lazım.
"It is LEGEN... wait for it... DARY!"

Sevgilerimle
Gökhan

4 yorum:

  1. Gökhan Abi merhaba, son görüştüğümüzde ben annemin karnındaydım daha :D
    Demek sen de blog dünyasına girdin, hayırlı olsun. Bağımsızlığını kaybettiğin için de ayrıca sevinçliyim. Umarım bu malum dört harfli kelime daha fazla zindan etmez hayatı kimseye. Sana iş hayatında başarılar ve hayırlı kazançlar diliyorum. Babamın da çok selamı var sana. Agu agu agu ... :D

    YanıtlaSil
  2. Teşekkür ederim canım, annene babana selamlar :)

    YanıtlaSil
  3. "hemen iş bulursun da tatile gidemezsin işşallahh, süpaneke dinimiz amin..."
    derken çok gönülden dilemiştim.
    ancak itiraf ediyorum en çok tatil programını kıskanmıştım, hem de çok kıskanmıştım...
    şimdi ise ağzım kulaklarımda. :D

    YanıtlaSil
  4. İş buldun bulalı siteyi boşlamışsın bakıyorum. Hadi biraz üretkenlik bekliyoruz senden. Bak Özüm'e, her hafta yazıyor. :)

    YanıtlaSil

İzleyiciler